Natrinai: Kurinci Poem 182

Natrinai

(The confidante of the heroine speaks to the heroine overheard by the hero)

The moon has vanished
And the gloom has spread!
We are girls, as charming as well-wrought images
Which our prosperous mother protects with care,
In our painting-like comely house.
She, even she, is now
Immersed in sweet slumber.
Why not we fare forth to meet our lover
And enjoy his sweet embrace and then return home?
He has come here all alone, in spite of the pouring dew.
He has come here, like a tusker
Without its usual head-cover
And also without the riding mahouts
And the guards who protect it, walking with it.
Shall we return home leisurely,
After embracing his broad chest
As eager as the folk
Who regain their once-lost jewel?

Poet Anonymous
Translated by Dr. A. Dakshinamurthy
THE NARRINAI FOUR HUNDRED, International Institute of Tamil Studies, 2001


நிலவும் மறைந்தன்று இருளும் பட்டன்று
ஓவத்து அன்ன இடனுடை வரைப்பின்
பாவை அன்ன நிற் புறங்காக்கும்
சிறந்த செல்வத்து அன்னையும் துஞ்சினள்
கெடுத்துப்படு நன் கலம் எடுத்துக் கொண்டாங்கு
நன் மார்பு அடைய முயங்கி மென்மெல
கண்டனம் வருகம் சென்மோ தோழி
கீழும் மேலும் காப்போர் நீத்த
வறுந் தலைப் பெருங் களிறு போல
தமியன் வந்தோன் பனியலை நிலையே

வரைவு நீட்டிப்ப தலைமகள் ஆற்றாமை அறிந்த
தோழி சிறைப்புறமாகச் சொல்லி வரைவு கடாயது

 

Advertisements

Kuruntokai: Invocation

Lord Murugan
The lovely feet of Lord Murugan¹

Are verily a pair of ruddy lotus-blooms;
His body is coral-red and His apparel is radiantly red
Like the Kunri seed;
Wielding his spear, long and beautiful,
He split open a mountain’s heart.²
Under the protection of that Lord,
Whose flag sports the signum of a bantam
This world enjoys blissful days!

¹ The presiding deity of the hilly tract

² The Krouñcam hill

Poet Paratam Patiya Peruntevanar
Translated by Dr. A. Dakshinamurthy
KURUNTOKAI – An Anthology of Classical Tamil Poetry,
Vetrichelvi Publishers, 2007


கடவுள் வாழ்த்து

தாமரை புரையுங் காமர் சேவடிப்
பவழத் தன்ன மேனித் திகழொளிக்
குன்றி யேய்க்கும் உடுக்கைக் குன்றின்
நெஞ்சுபக எறிந்த அஞ்சுடர் நெடுவேற்
சேவலங் கொடியோன் காப்ப
ஏம வைகல் எய்தின்றால் உலகே.
-பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார்.

Kuruntokai: Poem 3

Kurinji

Vaster than the earth, loftier than the heavens
And deeper than the ocean is my kinship
With the chief of a hilly domain
Where the bees store abundant honey,
Having buzzed the dark-stalked kurinci flowers!

(Poet- Tevakulattar)
– Translation by A. Dakshinamurthy

நிலத்தினும் பெரிதே வானினும் உயர்ந்தன்று
நீரினும் ஆரள வின்றே சாரல்
கருங்கோற் குறிஞ்சிப் பூக்கொண்டு
பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடனொடு நட்பே.
-தேவகுலத்தார்.

Akananuru: Neytal – Poem 70

4749100818_f5c43a7cf4_m

(The companion of the heroine discloses the happy decision of the hero to wed the heroine)

O my friend,
The village women skilled in gossip
Made public our affair
And everyone came to know of our kinship with our lover,
Who is the chief of a littoral region;
There, the successful fisherfolks
With curved boats
Greatly praise the worth
Of their beauteous nets of multitudinous interstices
And divide amongst their kin
In their malodorous village
The Ayilai fish they netted.
Now, the dinsome village is wrapped up in silence
Like unto the banyan tree of many a stilt root
From the branches of which birds chirped ceaselessly
And which the triumphant Rama stilled
With a show of his hand,
That he might discuss in peace secret matters.
At the hoary Tanushkoti upon the shore —
The town of the great Pandyas,
The wielders of victorious spears –,
A town where women would collect blooms of neytal
With rounded stems
Which would blossom amidst green foliage
In the watery fields, hard by the shore,
Where the fresh and golden blossoms of Nalal
And punnai trees shed their pollen
And make picturesque the sand —-,
To adorn themselves on festival days.

Poet Maturai Tamil Kutthanar Katuvan Mallanar
Translated by Dr. A. Dakshinamurthy
Akananuru: Volume I Kalitriyanai Nirai, Bharathidasan University, 1999.