Professor A.Dakshinamurthy

Home » Sangam Classics » Natrinai » Natrinai: Kurinci Poem 182

Natrinai: Kurinci Poem 182

Natrinai

(The confidante of the heroine speaks to the heroine overheard by the hero)

The moon has vanished

And the gloom has spread!

We are girls, as charming as well-wrought images

Which our prosperous mother protects with care,

In our painting-like comely house.

She, even she, is now

Immersed in sweet slumber.

Why not we fare forth to meet our lover

And enjoy his sweet embrace and then return home?

He has come here all alone, in spite of the pouring dew.

He has come here, like a tusker

Without its usual head-cover

And also without the riding mahouts

And the guards who protect it, walking with it.

Shall we return home leisurely,

After embracing his broad chest

As eager as the folk

Who regain their once-lost jewel?

Poet Anonymous
Translated by Dr. A. Dakshinamurthy
THE NARRINAI FOUR HUNDRED, International Institute of Tamil Studies, 2001


நிலவும் மறைந்தன்று இருளும் பட்டன்று
ஓவத்து அன்ன இடனுடை வரைப்பின்
பாவை அன்ன நிற் புறங்காக்கும்
சிறந்த செல்வத்து அன்னையும் துஞ்சினள்
கெடுத்துப்படு நன் கலம் எடுத்துக் கொண்டாங்கு
நன் மார்பு அடைய முயங்கி மென்மெல
கண்டனம் வருகம் சென்மோ தோழி
கீழும் மேலும் காப்போர் நீத்த
வறுந் தலைப் பெருங் களிறு போல
தமியன் வந்தோன் பனியலை நிலையே

வரைவு நீட்டிப்ப தலைமகள் ஆற்றாமை அறிந்த
தோழி சிறைப்புறமாகச் சொல்லி வரைவு கடாயது


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: