Akananuru: Palai- 163

wiltedlotus

Wilted Lotus, Source: Internet

 

(The heroine speaks in desperation to her friend who consoles her)

The cool clouds gathered in the sky
And poured heavily with thunderclaps
And caused the flowers to get crushed;
Then the rains became scanty;
It was the closing phase of the season
When our lover left us here alone and parted;
We were overtaken by boundless grief;
As we have grown weak
Even the very few bangles
Slipped off from our forearms;
Now when we are yearningly gazing
At the direction he went,
Expecting eagerly his return,
We are assailed by grief.
O northerly, carrying with you a benumbing chillness
That could cause even the hill to quake!
You seem to blow only for me, quite mercilessly,
At this midnight of early dewy season,
When the dew drops which look like
The fine particles of water that are thrown off
When an elephant puffs away after taking water,
Veil every place and cause lotus blossoms to get wilted.
May you blow like this, losing no time,
In the direction of our lover!
Should you do so, he whose heart is strongly linked
To the efforts of earning riches,
May perhaps return thinking of me,
His heart melting like the washing of a fine sand strip
Overrun by the channel water.

–Poet Kalar Kiran Eyirriyar
Translated by Dr. A. Dakshinamurthy
AKANANURU: Volume II Manimitai Pavalam, Bharathidasan University, 1999.


 

அகநானூறு – 163. பாலை

விண் அதிர்பு தலைஇய, விரவு மலர் குழைய,

தண் மழை பொழிந்த தாழ்பெயற் கடை நாள்,
எமியம் ஆக, துனி உளம் கூர,
சென்றோர் உள்ளிச் சில் வளை நெகிழ,
பெரு நசை உள்ளமொடு வருநசை நோக்கி
விளியும் எவ்வமொடு, ‘அளியள்’ என்னாது

களிறு உயிர்த்தன்ன கண் அழி துவலை
முளரி கரியும் முன்பனிப் பானாள்,
குன்று நெகிழ்ப்பு அன்ன குளிர் கொள் வாடை!
எனக்கே வந்தனை போறி! புனற் கால்
அயிர் இடு குப்பையின் நெஞ்சு நெகிழ்ந்து அவிழ,

கொடியோர் சென்ற தேஎத்து, மடியாது
இனையை ஆகிச் செல்மதி;
வினை விதுப்புறுநர் உள்ளலும் உண்டே!

பிரிவின்கண் வற்புறுக்கும் தோழிக்குத்

தலைமகள் ஆற்றாமை மீதூரச் சொல்லியது. -கழார்க்கீரன் எயிற்றியார்

Advertisements