Professor A. Dakshinamurthy

Home » Modern Poetry

Category Archives: Modern Poetry

உலகம் உன்னுடையது (The world is yours)

bharathidASAN

Digging out a trench,

Go sinking lower and lower until you reach

the lowest of the nether worlds!

O gryllus falling into ditch!

Bow your head down! Turn your face down!

Keep hanging low your shoulders and lips!

Sink your weak heart, body and soul!

Be a lapper and declare it an honor!

Sink lower and lower,

lower than the base dog!

Bend low, grip the ground with your lips!

Be subdued and withdraw like a tortoise!

O spider! O tiny toad!

Lament! Expose your teeth! Dread! Bend! Babble!

O the stain on the densely black darkness!

O the dust of the hanging nerve!

Listen to this!

You are one among the humans, not mere soil!

Open your eyes! Rise up and contemplate deeply!

Raise your shoulders! Lift up your lustrous face!

Twirl your moustache and push it upward!

Give light to the world with a mere glance!

Lead the world with your thunderous laughter!

Demolish the wall between your home and that of your neighbours!

Remove the curtains amidst the streets!

Unite the nations together and move forward!

Ascend the mountain sky-high, without break!

Ascend higher and higher!

Climb high and cast your eyes in all directions!

Behold everywhere, the people of this earth!

Behold the vastness of your kind!

Behold the battalion of your brothers!

Feel elated on the sight of the human ocean,

That declares you its closest kin!

Expand your wisdom! Let it embrace the entire world!

Swallow the human kind with your broad vision!

Embrace and mingle yourself inseparably with it!

No divisions! No distinctions anywhere!

Eat when the world eats and dress well when the world does!

Wealth is common to all, I declare!

Lead the world, lead it in common!

O Comrade! Through your flood of love,

enfold men like the heavens!

Translated by Dr. A. Dakshinamurthy
Selected Poems of Bharathidasan, Bharathidasan University, 1991


உலகம் உன்னுடையது!

பள்ளம் பறிப்பாய், பாதாளத்தின்

அடிப்புறம் நோக்கி அழுந்துக! அழுந்துக!

பள்ளந்தனில்விழும் பிள்ளைப்பூச்சியே,

தலையைத் தாழ்த்து! முகத்தைத்தாழ்த்து!

தோளையும் உதட்டையும் தொங்கவை! ஈன

உளத்தை, உடலை, உயிரைச் சுருக்கு!

நக்கிக்குடி! அதை நல்லதென்று சொல்!

தாழ்ந்து தாழ்ந்து தாழ்ந்த நாயினும்

தாழ்ந்துபோ! குனிந்து தரையைக்கெளவி

ஆமையைப் போலே அடங்கி ஒடுங்கு!

பொட்டுப் பூச்சியே, புன்மைத்தேரையே,

அழு!இளி! அஞ்சு! குனி! பிதற்று!

கன்னங் கருத்த இருட்டின் கறையே!

தொங்கும் நரம்பின் தூளே! இதைக்கேள்:

மனிதரில் நீயுமோர் மனிதன்; மண்ணன்று!

இமைதிற! எழுந்து நன்றாய் எண்ணுவாய்!

தோளை உயர்த்து! சுடர்முகம் தூக்கு!

மீசையை முறுக்கி மேலே ஏற்று!

விழித்த விழியில் மேதினிக் கொளிசெய்!

நகைப்பை முழக்கு! நடத்துலோகத்தை!

உன்வீடு – உனது பக்கத்து வீட்டின்

இடையில் வைத்த சுவரை இடித்து

வீதிகள் இடையில் திரையை விலக்கி

நாட்டொடு நாட்டை இணைத்து மேலே

ஏறு! வானை இடிக்கும் மலைமேல்

ஏறு விடாமல்! ஏறு மேன்மேல்!

ஏறி நின்று பாரடா எங்கும்!

எங்கும் பாரடா இப்புவி மக்களை!

பாரடா உனது மானிடப்பரப்பை!

பாரடா உன்னுடன் பிறந்த பட்டாளம்!

என்குலம் என்றுனைத் தன்னிடம் ஒட்டிய

மக்கட் பெருங்கடல் பார்த்து மகிழ்ச்சிகொள்!

அறிவை விரிவுசெய்! அகண்ட மாக்கு!

விசாலப் பார்வையால் விழுங்கு மக்களை!

அணைந்துகொள்! உன்னைச் சங்கமமாக்கு!

மானிட சமுத்திரம் நானென்று கூவு!

பிரிவிலை! எங்கும் பேதமில்லை!

உலகம் உண்ணஉண்! உடுத்த உடுப்பாய்!

புகல்வேன்: “உடைமை மக்களுக்குப்பொது!”

புவியை நடத்து! பொதுவில் நடத்து!

வானைப் போல மக்களைத் தாவும்

வெள்ள அன்பால் இதனைக்

குள்ள மனிதர்க்கும் கூறடா தோழனே!

கவிஞர் பாரதிதாசன்

Bharathidasan’s The Curse Of Widowhood

widow

Lies here discarded, O brother,
The jackfruit ripe at the root!
Evilsome beyond measure they call,
The full moon immensely cool!

The flowery grove of cool southerly,
Alas, lies its charm neglected!
The wreathe of flowers fragrant and cool
As stinking rubbish lies rejected!

A wholesome fruit fragrant and sweet,
They throw aside, unfit to seek!
A deadly poison they call
The nectarine melody of tuneful lute!

A crown that deserves our head to adorn,
They deem unfit to be worn!
Even to touch they advise against
A golden vessel of honey fragrant!

Such is the plight of the women,
In whom are seen in full,
All aspects of joy, O brother!
None is ashamed of this state!

Should her husband die, they load her head,
With the burden of painful widowhood!
And deny the right to choose
A man afresh as her spouse!

Like a man who seeks another mate
On the death of his beloved wife,
Let a woman too, take afresh a spouse,
When her husband breathes his last!

The released dart seeks its target
And our love too is of that sort!
Show me on earth that creature
Which does not wield its love-dart!

Loveless place is void indeed!
And the world is by love sustained!
To lay restrain on women’s love,
Does amount to destroying life!

Do not bury with wretched widowhood,
A heart that swells with love!
Consult not, the Sastras for a girl,
To embrace the shoulders of a handsome youth!

– Translation by Dr. A. Dakshinamurthy,
Annual magazine, Madurai Tamil Sangam, 1995-96.
கைம்மைப்பழி
**********************
கோரிக்கை அற்று கிடக்குதண்ணே இங்கு
வேரிற் பழுத்த பலா – மிகக்
கொடியதென் றெண்ணிடப் பட்டதண்ணே குளிர்
வடிகின்ற வட்ட நிலா!

சீரற்றிருக்குதைய்யோ குளிர் தென்றல்
சிறந்திடும் பூஞ்சோலை – சீ
சீ என்றிகழ்ந்திடப் பட்டதண்ணே நறுஞ்
சீதளப் பூ மாலை!

நாடப்படா தென்று நீக்கி வைத்தார்கள்
நலஞ்செய் நறுங் கனியைக் – கெட்ட
நஞ்சென்று சொல்லிவைத்தார் எழில் வீணை
நரம்புதரும் தொனியை!

சூடப்படாதென்று சொல்லிவைத்தார் தலை
சூடத்தகும் கிரீடத்தை – நாம்
தொடவும் தகாதென்று சொன்னார் நறுந்தேன்
துவைந்திடும் பொற் குடத்தை!

இன்ப வருக்கமெல் லாம்நிறை வாகி
இருக்கின்ற பெண்கள் நிலை -இங்
கிவ்விதமாய் இருக்குதண்ணே! இதில்
யாருக்கும் வெட்க மிலை!

தன்கண வன்செத்து விட்டபின் மாது
தலையிற்கைம் மைஎன ஓர் – பெருந்
துன்பச் சுமைதனைத் தூக்கிவைத்தார்; பின்பு
துணைதேட வேண்டாம் என்றார்.

துணைவி இறந்தபின் வேறு துணைவியைத்
தேடுமோர் ஆடவன் போல்- பெண்ணும்
துணைவன் இறந்தபின் வேறு துணைதேடச்
சொல்லிவிடு வோம்புவி மேல்

– பாவேந்தர் பாரதிதாசன்

%d bloggers like this: