Professor A. Dakshinamurthy

Home » Sangam Classics » Akananuru » Nitilak Kovai: 301 – 400

Category Archives: Nitilak Kovai: 301 – 400

Akananuru: Palai – 339

(The hero speaks to his heart when parting from his love)

This is the dewy season;

Now, through every deep furrow

Cut by the strong wheels of the tall chariot

Drawn by fleeing horses,

Water flows with force and moves like snakes;

The green gram crops are ripe;

The ripe pods in bunches

Remain apart from one another

And resemble converged fingers;

The manliness of our undaunted heart

Poised for hard tasks goads us

And pushes us forward which our boundless love

For our sweetheart pulls us back.

We are now in a dilemma like an unfortunate ant

That is caught between a hollow stalk

That burns at both ends.

She is friendly with us

Even like our life with our body;

Her love for us is equal(vital)

To that life’s thriving

Whereas parting from her

Is almost its death!

Alas, is she now under the grip of pain?

Pity, it is that she should be so!

— Naraimudi Nettaiyar


அகநானூறு: 339, திணை: பாலை 
போகாநின்ற தலைமகன் தன் நெஞ்சிற்கு சொல்லியது

வீங்கு விசைப் பிணித்த விரை பரி நெடுந்தேர்
நோன் கதிர் சுமந்த ஆழி ஆழ் மருங்கிற்
பாம்பு என முடுகு நீர் ஓடக் கூம்பிப்
பற்று விடு விரலின் பயறுகாய் ஊழ்ப்ப
அற்சிரம் நின்றன்றாற் பொழுதே முற்பட
ஆள் வினைக்கு எழுந்த அசைவு இல் உள்ளத்து
ஆண்மை வாங்கக் காமம் தட்பக்
கவை படு நெஞ்சம் கண்கண் அகைய
இரு தலைக் கொள்ளி இடை நின்று வருந்தி
ஒரு தலைப் படாஅ உறவி போன்றனம்
நோம் கொல் அளியள் தானே யாக்கைக்கு
உயிர் இயைந்தன்ன நட்பின் அவ் வுயிர்
வாழ்தல் அன்ன காதல்
சாதல் அன்ன பிரிவு அரியோளே.
— நரைமுடி நெட்டையார்

%d bloggers like this: